9

Kakkerlakken zijn toch helemaal niet eng?

Kakkerlakken op straat

Daar zit ik dan. In een smoezelig internetcafé ergens in Cambodja. Er is geen blanke te bekennen en ik word dan ook bekeken als een aapje in de dierentuin. Niemand komt echter op me af en het maakt me eigenlijk weinig uit. Nu heb ik even rustig de tijd om een verhaal te typen voor het thuisfront, over wat ik de afgelopen dagen allemaal heb meegemaakt. Over hoe bizar en schrikbarend en indrukwekkend de geschiedenis van Cambodja is. Over hoe mooi de tempels in Angkor Wat zijn. Vol goede moed begin ik mijn verhaal te typen.

Plotseling voel ik wat gekriebel op mijn rechtervoet. Achteloos gebruik ik de punt van de slipper aan mijn andere voet om de jeuk weg te krabben. Terwijl ik dat doe, voel ik iets hards en zwaars op mijn rechtervoet, iets wat er zeker niet hoort te zitten.

Ik kijk omlaag en mijn hart stokt in mijn keel. Van ver beneden mij, vanaf mijn voet, word ik aangestaard door twee kleine zwarte kraaloogjes. Twee enorme voelsprieten bewegen heftig heen en weer, en strijken daarbij regenmatig over mijn huid heen: de bron van mijn jeuk. Dit alles bedenk ik me in een milliseconde.

Daarna heb ik mijn lichaam, mijn stemgeluid, mijn stemvolume en mijn hartslag niet meer onder controle. Onder luid gegil spring ik van de stoel af en begin ik als een bezetene met mijn rechtervoet in de lucht te schoppen. Ik word nu van alle kanten raar aangekeken, maar het kan me weinig schelen. Ik voel mijn hart in mijn keel kloppen. Ik ga door met mijn bizarre voetendans, begeleid door gegil en geschreeuw. Als de andere mensen in het internetcafé doorhebben wat er aan de hand is, ontstaat er een oorverdovend lachsalvo.

Want waar maak ik me druk om, kakkerlakken zijn toch helemaal niet eng?

Leugens. Daar denk ik toch wel even anders over. Als ik op reis ben, ben ik niet bang voor de gebruikelijke dingen zoals enge mensen in het donker of diefstal. Nee, mijn nummer één angst is een kakkerlak. Geen mug, geen spin, geen torretje, geen schorpioen of dikke rode duizendpoot, maar een kakkerlak.

Wanneer ik ergens een kakkerlak zie wegschieten, blijf ik het komende uur naar de grond staren waarop ik loop, om te controleren of er nog meer van die monsters open en bloot rondlopen. Het liefst prop ik een rookbom in het gat waarin het beest wegschoot, zodat ik hem en zijn makkers allemaal kan uitroken. Als er ook maar geruchten zijn van loslopende kakkerlakken, dan krijg ik al lichtelijke paniekaanvallen en probeer ik manieren te bedenken om alles zo soepel mogelijk te ontlopen. Als ik bij één review van een hostel lees dat er een kakkerlak is gesignaleerd, dan mijd ik dat hostel als de pest, ook al zijn de andere 99 reviews nog zo lovend. Nee, ik ben geen fan van kakkerlakken.

Bang eenzaam meisje

Helaas vonden sommige kinderen mijn angst voor kakkerlakken heel erg hilarisch

Want echt, in Cambodja – en vast in vele andere landen – zijn ze niet vies van een stuk ongedierte. Daar pakken de jongste kinderen zo’n krioelend monster met een gerust hart op om het vervolgens te aaien alsof het een puppy is. Bij het idee alleen al begin ik te kokhalzen.

Wanneer die kinderen vervolgens door hebben dat dit wezen mij een hartverzakking bezorgt, vinden ze het maar wat grappig om het voor je neus te houden of ermee achter je aan te rennen. Want zo eng is het beestje niet, en ik moet het echt eens aanraken of vastpakken. Stelletje sadisten.

Zo heb ik heel wat ongewenst momenten beleefd met mijn gluiperige maatjes

Van een kakkerlak op mijn voet, tot een kakkerlak op de badkamer, tot een kakkerlak vlak voor mijn hoofd, tot een zwerm kakkerlakken krioelend op de grond een meter voor me. Hoewel ik niet kan zeggen dat ze me ooit een vlieg kwaad hebben gedaan, ben ik ervan overtuigd dat deze minimonsters kwaad in de zin hebben en wachten tot het juiste moment mij te grazen te nemen.

Ik ontwijk ze dan ook liever compleet dan dat ik ze voorbij ren, dood maak of negeer. Soms doe ik domweg alsof ik niet weet dat ze er zijn. Dit is een keiharde leugen die ik mezelf maar al te graag vertel, want besef: kakkerlakken zijn werkelijk overal.

Maar ignorance is bliss, en daarom doe ik mezelf op dat gebied dommer voor dan dat ik ben.

Ook zo een avond op Bali. Ik stond lekker buiten te kletsen en af te koelen in de donkere avondlucht. Constant hoorde ik datzelfde geluid: zoemmm, zoemmm.

‘Wat is dat geluid toch?’ vroeg ik aan mijn gesprekspartner, naïef dat ik was.
‘Dat zijn de kakkerlakken.’
Huh, ik wist niet dat kakkerlakken geluid maakten, dacht ik nog.

En toen gebeurde het: KNAL. Een enorme stoot tegen mijn blote schouder.

 

Vol afgrijzen keek ik achter me, waar een spartelende kakkerlak op zijn rug lag. En toen besefte ik me de afschuwelijke snoeiharde waarheid: kakkerlakken kunnen vliegen.

Kakkerlakken quote

Dit was het meest traumatische moment van mijn leven. Tot dan toe had ik nooit geweten dat kakkerlakken konden vliegen. Ik had nog nooit van mijn leven een kakkerlak zien vliegen. En al had ik het wel geweten, dan was deze kennis waarschijnlijk verdrongen naar het donkerste plekje van mijn geheugen. Het bewustzijn dat mijn grootste vijand kon vliegen – en daardoor nog onvoorspelbaarder zou zijn dan op heel veel pootjes – had ik anders mentaal nooit kunnen verwerken. Ik beschermde mijzelf door deze informatie bewust weg te stoppen.

Maar nu wist ik het en nu kon ik deze kennis niet zomaar meer negeren.

Diezelfde nacht droomde ik over een levensgrote kakkerlak die me achterna zat, me kopjes probeerde te geven en me heen en weer wiegde in zijn voelsprieten.

Dit is een angst waar ik niet overheen ga komen. En hoewel de angst totaal onrealistisch is, hoewel ik diep in mijn hart weet dat het nergens op slaat, kan ik het niet helpen dat elke keer wanneer ik een kakkerlak zie, mijn hartslag omhoog schiet en mijn handjes klam worden. Maar ik probeer ermee te leven. Mijn angst voor kleine, snelle, vliegende en kruiperige monsters laat me er niet van weerhouden meer van de wereld te zien.

Al zou de wereld wel een stukje mooier zijn wanneer alle kakkerlakken uitgeroeid werden. Dat dan weer wel.

Kakkerlakken

Aan welk insect (of ander soort beest) heb jij een enorme hekel?

Dit vind je vast ook leuk

9 Reacties

  • Beantwoord
    Margo
    21 maart 2016 at 12:17

    Hahah wat een heerlijk stuk! Maar ik krijg er ook de kriebels van. Het was vast een mooi moment voor de locals :P Ik reageer ook zo als ik iets voel kriebelen en het blijkt een spin te zijn: mijn grootste angst.

    • Beantwoord
      Kim op de wereld
      22 maart 2016 at 08:27

      Ahhh ja als ik eraan terugdenk krijg ik alweer de kriebels!! Maar de locals hadden vast de tijd van hun leven ja…..

  • Beantwoord
    Maris
    21 maart 2016 at 14:06

    Brrrrrrrrr kakkerlakken… Ik ben ook absoluut geen fan. Tijdens mijn eerste reis door Thailand heb ik veelvuldig kennis met ze gemaakt :( Het moest toch ook allemaal low budget, dus vaak overnachten zonder airco. Ik had de gewoonte ontwikkeld om standaard met een stok of iets anders op mijn tas te slaan voordat ik hem weer inpakte. Echt niet dat ik met een tas op mijn rug ging lopen waar misschien wel zo’n beest in zou kunnen zitten :’)

    • Beantwoord
      Kim op de wereld
      22 maart 2016 at 08:29

      Kan me niet voorstellen dat de kakkerlak veel fans heeft ;) maar ja, low budget en geen airco, dan krijg je die beesten er helaas vaal bij… Haha ik zie het al voor me, elke keer met een stok op je tas slaan. Maar helemaal geen slecht idee! Moet er niet aan denken dat er zo’n mormel in m’n tas zit!!

  • Beantwoord
    Jenny - ikreis.net
    21 maart 2016 at 17:45

    Herkenbaar!

    Ik weet dat kakkerlakken schone beesten zijn, maar ik vind ze zo smerig! Ik vind het geen probleem om te ergens te zien, als ze me maar niet aanraken.

    Onze poes in Indonesie trok altijd de poten van de kakkerlakken uit :)

    • Beantwoord
      Kim op de wereld
      22 maart 2016 at 08:30

      Ja ze zijn vast heel schoon, maar daar denk ik helaas echt niet aan als ik ze zie! De volgende keer moet ik misschien maar zo’n kakkerlak-pestende poes meenemen haha, klinkt als een waardevolle toevoeging voor op reis ;)

  • Beantwoord
    Yvonne
    23 maart 2016 at 21:26

    Hahaha, geweldig moeten lachen. Ook uit herkenning. Ik had iets soortgelijks met een tafeltje in India, waar ik eindelijk weer eens een (op Westers lijkend) broodje zat te eten. Het gekriebel bij mij bleek van een rat te zijn! In de Filippijnen trouwens eens wakker geworden van gekriebel op mijn rug… 2 kakkerlakken zo groot als muizen, het was er niet eens vies! Dat is toen ik er achter kwam dat kakkerlakken kunnen vliegen, dat wist ik nooit. Maar volgens een kamerjongen in een hotel in Jordanië hoef je helemaal niet in te zitten over kakkerlakken, die zitten gewoon in elk hotel, zo vertelde hij met droge ogen. :)

    • Beantwoord
      Kim op de wereld
      24 maart 2016 at 09:02

      Ahhhhhh wat vies zeg!! Ohhh een rat ook echt, dat is ook erg, en twee kakkerlakken op je rug… Gewoon verschrikkelijk! Helaas hoort het er bij in zulke landen, maar dat neemt niet weg dat ik er echt niet tegen kan hoor, haha. En kakkerlakken zullen best in elk hotel zitten, maar ik hoef ze niet te zien. Wat niet weet, wat niet deert, toch? ;)

  • Beantwoord
    Pieter van Halsteren
    27 september 2016 at 09:05

    Ik deel die angst ook met je. Ik ben namelijk echt bang van kakkerlakken. Vooral na het lezen van dit stuk is mijn angst weer komen opdagen. Ik wist zelf namelijk ook niet dat ze konden vliegen. Ik hoop van harte dat we ze nooit meer tegen zullen komen.

  • Laat een reactie achter